Aanleiding – mijn connectie met Game.nl
Mijn naam is Keano Guijt, ik ben 17 jaar en streamer bij Game.nl op Twitch. Gaming is voor mij
nooit iets geweest dat je “erbij” doet. Het is iets waar ik dagelijks mee bezig ben en waar ik
serieus energie uit haal.
Via Game.nl hoorde ik over Code D, een nieuw event van Defensie waarin gaming en teamwork
samenkomen. Dat alleen al maakte me nieuwsgierig. Toen bleek dat dit de allereerste keer was dat
Defensie zo’n grootschalig gaming-event organiseerde, wist ik dat ik erbij wilde zijn. Je voelt dan
dat je onderdeel bent van iets dat nog moet groeien.
Mijn achtergrond binnen Defensie
Wat het voor mij extra bijzonder maakte, is dat ik naast streamer ook student ben bij VeVa. Ik zit
in mijn tweede jaar van de mbo3-opleiding Grondoptreden.
Daardoor keek ik anders naar Code D dan veel andere deelnemers. Voor mij kwamen twee werelden samen
die normaal best ver uit elkaar liggen: gaming en Defensie. Dat maakte dit weekend persoonlijker
dan ik vooraf had verwacht.
Mijn ervaring bij het Code D event
Vrijdag 13 januari begon het weekend waar ik al een tijd naar uitkeek. Code D duurde tot en met
zondag 15 januari. Ik wist dat het iets met gaming en Defensie te maken had, maar hoe dat er
precies uit zou zien, daar had ik nog geen duidelijk beeld van.
Toen ik samen met Kevin en Onno aankwam in Nijkerk, voelde het toch een beetje onwerkelijk. Dit was
mijn eerste LAN-party ooit. Ik had er genoeg video’s van gezien, maar nu liep ik er zelf rond.
Binnen wist ik niet waar ik eerst moest kijken. Overal stonden pc’s, monitoren en kabels strak
opgesteld. Het licht van de schermen, muziek op de achtergrond en deelnemers die elkaar al
uitdaagden, zorgden meteen voor energie in de zaal. Tegelijkertijd zag je overal Defensie terug in
banners en aankleding. Dit was duidelijk geen standaard game-event.
Voorin stond een groot podium met aan beide kanten vijf pc’s en in het midden de organisatie. Dat
maakte indruk. Het voelde professioneel, maar niet afstandelijk. Je merkte dat hier echt over was
nagedacht.
Dag 1 – Teams, challenges en de kickoff
Bij binnenkomst mocht ik kiezen uit tien teams, van Team Alpha tot en met Team Juliet. Ik koos voor
Team Echo. Geen diepgaande reden, het voelde gewoon goed.
Elk team had een captain. Bij ons was dat Rik. Hij hield overzicht en zorgde dat iedereen
wist wat er ging gebeuren. Dat gaf meteen structuur.
De eerste avond stond vooral in het teken van kennismaken en samen gamen. Rond 21:30 was iedereen
aanwezig en vond de officiële kickoff plaats. Vanaf dat moment voelde het niet meer als
“binnenlopen”, maar als echt meedoen.
Gedurende het weekend kon je dog tags verdienen door challenges aan te gaan. Dat konden 1-tegen-1
duels zijn, maar ook fysieke opdrachten. Ik dook vooral in de fysieke challenges. Push-ups,
pull-ups, sprintjes, ik daagde genoeg mensen uit. Het zorgde voor gezonde rivaliteit en extra
motivatie.
Later op de avond zetten we onze veldbedden bij elkaar en speelden we nog wat games. Officieel was
00:00 bedtijd, maar dat was niet verplicht. Ik lag er rond 01:30 in. Misschien niet de slimste
keuze, maar ik had het simpelweg te goed naar mijn zin.
Dag 2 – Vroeg wakker en meteen actie
Zaterdag begon om 07:00 en dat ging niet subtiel. We werden wakker gemaakt met flink wat kabaal. Je
was meteen wakker.
De dag startte met ochtendsport. Best pittig, maar juist motiverend omdat je het samen deed.
Hygiëne werd ook benadrukt. Er waren geen douches, dus je moest jezelf op een andere manier
opfrissen. Dat hoort er ook bij.
Het eten was het hele weekend goed geregeld. Alles was gratis en er was 24/7 toegang tot snacks en
drinken. Het ontbijt bestond uit broodjes, eieren, spek en verschillende soorten beleg. Daar viel
weinig op aan te merken.
Challenges en competitie
Om 08:00 begonnen de challenges. Je kon werken aan de Minecraft-server of dog tags verdienen. Ik
koos opnieuw voor die dog tags.
Niet veel later kregen we een Defensie-opdracht: bouw een eenpersoonsonderkomen dat winddicht is,
droog blijft en goed gecamoufleerd is, met alleen spullen uit de zaal.
Omdat ik dit vanuit mijn opleiding al kende, kon ik mijn team helpen met de aanpak. We werkten
samen, verdeelden taken en presenteerden uiteindelijk een onderkomen waar we trots op waren. Dat
moment voelde sterk, juist omdat iedereen bijdroeg.
Daarna volgde onze eerste officiële wedstrijd in Valorant tegen Team Bravo. Het was spannend en we
moesten scherp communiceren, maar we wonnen. Dat leverde 1000 punten op.
Het puntensysteem was simpel: winst 1000 punten, verlies 200, niet opkomen dagen 0. Dat zorgde voor
focus. Je merkte dat iedereen fanatieker werd naarmate de dag vorderde.
Middagwedstrijden
Na de lunch speelden we 2 tegen 2 in League of Legends. Dat is niet onze sterkste game, en we
troffen ook nog een sterke tegenstander. We verloren, maar pakten wel 200 punten.
Daarna volgde Rocket League. We kwamen dichtbij, maar trokken opnieuw aan het kortste eind. De druk
begon voelbaar te worden.
Fysieke challenge – Doorzetten
Later kregen we een fysieke opdracht waarbij we een touw strak moesten houden tijdens een parcours,
met zandzakken op onze schouders.
In het begin liep het niet soepel. De spanning op het touw wisselde en het tempo moest constant
worden aangepast. Maar we bleven communiceren en haalden het samen. Dat moment voelde oprecht beter
dan sommige game-overwinningen.
Schietcontainer en avond
In de schietcontainer konden we extra punten verdienen. Dit was een van de meest intense onderdelen
van het weekend. De spanning zat er goed in en we pakten flink wat punten. Dat gaf weer vertrouwen.
’s Avonds kregen we nasi of bami, de bekende blauwe hap. Daarna speelden we
Counter-Strike op het grote podium. Dat bracht extra druk met zich mee, want iedereen keek mee. We
verloren, maar de motivatie bleef.
De laatste challenge van zaterdag draaide om vertrouwen. Geblinddoekt moesten we een ei over een
parcours brengen. Ik kreeg de taak om het team te leiden. Je voelt dan echt verantwoordelijkheid.
Iedereen vertrouwt op jouw aanwijzingen. Dat maakte het intens, maar ook leerzaam.
We sloten de avond af met een gezamenlijke Fortnite-match, inclusief de organisatie. Gewoon samen
spelen en lachen. Rond 02:00 lag ik uiteindelijk in bed.
Zondag – Alles of niets
Op zondag mochten we tot 08:00 slapen. Iedereen was moe, maar ik zat nog vol energie. Ik stond
namelijk gelijk in dog tags en wilde die pc-case winnen.
De halve finale en finale werden gespeeld in Fall Guys. Eén speler per team mocht het podium op.
Wij pakten de derde plek. Na een paar zware wedstrijden voelde dat als een mooie afsluiting.
Daarna kwam het spannendste moment: de bekendmaking van de meeste dog tags. Ik stond samen met één
andere deelnemer bovenaan met 14 stuks. Dat betekende een beslissingsronde.
We speelden boter, kaas en eieren in een 4×4-variant met extra regels en tijdsdruk. We kwamen 2-0
achter, vochten ons terug naar 2-2, maar verloren uiteindelijk. Even balen, maar het was een mooie
manier om het weekend af te sluiten.
Van laatste plek naar top vijf
Ons team stond bijna het hele weekend onderaan. Toch bleven we punten pakken en langzaam klommen we
omhoog. Uiteindelijk eindigden we op plek 5. Dat voelde als een echte comeback.
We mochten een Code D product uitkiezen en omdat ik tweede werd bij de dog tags kreeg ik ook nog
een tas met een custom toolset en zaklamp. Alleen de pc-case ontbrak nog.
Terugblik – Meer dan alleen een gameweekend
Wat begon als een defensie game-event werd voor mij meer dan dat.
Je ziet hoe serieus Defensie teamwork en discipline neemt, maar ook hoe ze jongeren via gaming
proberen te bereiken. Het draait niet om wie de beste gamer is, maar om inzet, samenwerking en
doorzetten.
Voor mij kwamen twee werelden samen die normaal los van elkaar staan.
Eén ding weet ik zeker: volgend jaar wil ik er weer bij zijn.
